Terug thuis en gelijk aan de klus
Deze maand doen we vooral veel klussen. We beginnen (na het salontafeltje) met het vieren van Paula’s verjaardag en gaan dan hard aan de gang met het verfwerk aan de buitenkant van ons huis. Dit was nog steeds niet gedaan, alles wat boven trapje niveau zit stond nog steeds in de grondverf. Het grootste deel kunnen we met rolsteigers doen, maar alles boven het niveau van de 1e verdieping is toch echt te hoog. We huren een hoogwerker en dan is ook dat snel klaar. Als we bij ons huis klaar zijn doen we nog een paar klussen bij Fria en dan is de maand al weer om.
Twee juli zijn we weer thuis na een kleine 6 weken zeilen met de Madness. We beginnen gelijk met een klusje. We schuren de salontafel kaal en zetten die opnieuw in de lak.
Zo, weer als nieuw!
Dan vieren we eerst met z’n achttienen Paula’s verjaardag (maar daar hebben we geen foto’s van gemaakt) en gaan daarna door met een tamelijke rotklus: het schilderen van de buitenboel. Dat stond altijd alleen nog maar in de grondverf dus is het nu wel tijd om het eens af te lakken. We lenen van Koert een enorme rolsteiger (eigenlijk 2 stuks).
We kunnen zo goed bij de ramen van de 1e verdieping en het dak overstek.
Wat deze klus vooral wat vervelend maakt is dat de raamdorpels (aluminium) van de 1e en 2e verdieping niet goed op afschot liggen. Om dat goed te maken moeten ze eraf (hiervoor moet dan ook eerst de zijbetimmering eraf) en moet er dan een centimetertje van de stenen afgezaagd worden (heel vies werk!) en dan kunnen ze weer terug geplaatst worden.
Als het stof dan weer is neergedaald kan ik weer met wat leuker werk verder: het aflakken van het dak overstek.
Links en rechts een rolsteiger. Zo schiet het lekker op. Let ook nog even op dat ontbrekende steentje in de voorgevel.
Bij aankoop van het huis een doorn in het oog, daarna weer een beetje vergeten maar nu weer vol in de aandacht. Hier heeft tijdens de bouw een steigerbuis bevestigd gezeten en zijn ze helaas vergeten dit af te werken.
De zijplankjes van de kozijnen zijn er nu toch uit dus kunnen we die net zo makkelijk beneden alvast in de grondverf en 1e laag aflak zetten.
Daarna alles weer monteren en dan nog een 2e laag aflak er overheen. Dan ziet het er weer super uit!
Dan is de voorkant aan de beurt (dat stuk boven de aanbouw doen we later).
Dat is zo makkelijk van die rolsteigers, je rolt zo ook zo naar de achterkant. Het niveau van de 1e verdieping is nu op het aflakken na klaar dus gaan we de twee steigers tot één hoge combineren voor de hogere delen.
Drie delen op elkaar. Het wordt al wat meer wiebel en ik kom nog lang niet bij de top.
Dus nog een deel er boven op. Paula doet het steigerbouwen en ik geef de onderdelen aan. Dat bouwen op die hoogte is mij echt veel te hoog en Paula heeft daar niet zoveel last van.
Dan zit je echt hoog!
Ik zet een extra laag grondverf zo ver als ik kan (en vooral durf), maar dat is niet genoeg. Het dak overstek is in het midden meer dan een meter diep dus moet de steiger aldoor verplaatst worden om er een beetje bij te komen, en nog steeds is de top niet bereikbaar.
Ik zou de volgende dag verder gaan met nog twee halve delen erbovenop maar ik durfde niet meer. We zijn naar de Bo-rent gegaan en hebben een hoogwerker opgehaald. Niet goedkoop, maar wel erg handig.
Kijk, zo simpel gaat dat. Ik begin gewoon met de top.
En Paula gaat nu eindelijk het ontbrekende steentje er in maken.
Op z’n plek gelijmd. Morgen voegen.
Dan ga ik verder met de 1e laag aflak.
Als dat klaar is kan Paula het voegwerk van het steentje doen.
Zo, afgelakt, gevoegd. Nu nog even drogen.
Dan verder met de achterkant. Klinkt simpel, maar zo’n hoogwerker weegt ruim 2 ton en dat duw je zelf niet zo maar even over het gras. We doen met de auto wat we kunnen, maar haakse bochten en zo zal toch even met de hand moeten.
Daar gebruiken we dan spanbanden en dyneema lijnen voor.
Zo kunnen we achter verder.
Fria komt even langs en wil ook wel eens voelen hoe het leven in een hoogwerker is.
Na alles geschuurd te hebben en in de grondverf te hebben gezet, zagen we een stukje overstek eruit om de aluminium dorpel eruit te kunnen halen. Die valt in een groef onderin het kozijn en moet ongeveer 45 graden omhoog kantelen om eruit te wippen. En dat wil niet met het dakbeschot er gelijk boven.
En daarna over een lengte van ruim 6 meter een centimetertje van de stenen afslijpen.
Daarna kan de dorpel er weer op en de gaten weer gedicht. Epoxy plamuur op de naden, glad schuren en in de grondverf zetten.
Als dat allemaal gedaan, gedroogd en geschuurd is kan ik met het aflakken beginnen.
Daarna de hoogwerker weer naar de voorkant sjouwen en dan kunnen we vóór nog een keer hetzelfde klusje doen. Beetje jammer dat het al was afgelakt, maar het is maar een kleine plaat die opnieuw moet. En dan is alles klaar!
We hebben de hoogwerker voor een week gehuurd en hebben nog wat tijd over dus gaan we bij Fria gelijk maar even de voorgevel opnieuw in de Tenco-pracht zetten. Dat moet ongeveer elke drie jaar en is er weer aan toe. Normaal doe ik dat met een akelig hoge ladder, maar dit is natuurlijk wel zo makkelijk.
Dat hoekje valt net buiten het bereik van de hoogwerker, dus dat doet Paula even vanaf het trapje.
Zo, klaar! en dan nog even van het uitzicht genieten.
Thuis zijn ook alle steigerklussen klaar, dus de steiger gaat weer op de trailer van de Madness en terug naar de boerderij van Koert.
De 24e gaan we BBQ-en bij Koert. We gaan op de fiets, het is tenslotte maar een kilometer of 5 verderop.
Koert heeft flink wat vlees ingeslagen (en bier…) en het weer werkt voor ongeveer 90% mee (slechts 10% regen, valt echt mee voor NL), we hebben een heerlijke en gezellige BBQ.
De 26e doen we weer eens een wandeling met Fria. We doen een rondje Ezumakeeg van zo’n 8 kilometer.
Hier het sluisje van Ezumazijl.
Dan gaan we bij Fria een beetje snoeien. Zo’n volwassen tuin (50+ jaar oud) is heel wat anders dan ons kale nieuwbouw gebeuren en hier moet echt serieus gesnoeid worden om het allemaal een beetje in de hand te houden.
Daarna gaan we het hek aan de ingang van de oprit recht zetten. Deze was in geopende stand helemaal schuin naar de sloot gezakt en wilde niet echt weer terug.
Dus spuiten we naast de draaipunt paal een gat en ontdekken waarom hij scheef zakt. Er is een enorme boomwortel tussen de paal en het betonpad gegroeid die hem scheef drukt. We zagen er met de kettingzaag een stuk tussenuit.
Dan zetten we het hek dicht en spuiten met de hogedrukspuit net zo lang grond weg tot ie op de sluitpaal rust en trekken we hem met een spanbandje aan de auto waterpas in de andere richting.
Dan gooien we een flinke hoeveelheid snelbeton in het gespoten gat en roeren dat met de handen tot het (denken we) goed genoeg gemengd is.
Dat geeft dit soort lugubere beelden… Dan uitharden en het hek staat weer recht en kan weer gebruikt worden (wat natuurlijk nooit gebeurt, maar het kan nu in ieder geval weer).
We werken inmiddels ook aan een cabrioletkap achter de buiskap van de Madness. Na onze reis door de Oostzee zien we toch het nut van een afsluiting van de kuip bij slechter weer wel in.
Het naaien van de stof is één ding, maar het maken van het frame is niet zo makkelijk. We kiezen voor een simpele oplossing, we ritsen het doek aan de buiskap en in de achterkant komt dan een schepemmersteel (een beetje dikker dan een bezemsteel), opgehangen aan de giek. Die moet dan wel een beetje dezelfde ronding hebben als de buiskap.
Om dat hout te kunnen buigen (zo dat het ook in die boog blijft staan) bouwen we een stoom oventje. Een buis, van onderen dicht gemaakt verticaal in de workmate met een half litertje water erin verwarmen met een gasbrander tot het kookt. Hierin hang je dan het rondhout en laat het een uurtje stomen.
Paula controleert het proces nauwlettend.
En als het uur om is kun je het hout buigen en dan met een spanbandje fixeren tot het geheel is afgekoeld en gedroogd. Dan zou de bocht erin moeten blijven. We laten het een dag of twee koelen en drogen dus we weten pas in de volgende blog of het gelukt is.
Dan gaan we in Fria’s tuin een dubbele steenrand tussen het gras en de sloot leggen. De magneetband lijkt niet goed te werken met de robotmaaier, die loopt best vaak vast onder het betonijzeren veiligheidshekje. Bij ons werkt een stenenrand rond de perken goed en bij Fria in de achtertuin ook, dus moet dat in de voortuin ook maar.
Best veel werk, maar dit werkt tenminste. Stenen ingraven tot de bovenkant gelijk ligt met het gras.
En dan de naden vullen met zand. Het verkenningsrondje van de maaier ging helemaal goed. De tijd zal leren of hiermee de problemen over zijn.
En dan is de maand weer om. Deze maand hebben we vooral besteed aan allerlei klussen. Volgende maand ook maar weer eens wat meer recreëren. Eind augustus zullen we de volgende blog plaatsen.