De zomer gaat veel te snel over in de herfst.
Deze maand zien we de zomer ineens heel snel overgaan in de herfst. De temperatuur zakt enorm en de wind is vaak erg hard. Toch willen we graag nog wat met de Madness varen, maar een langere tocht zit er bij dat weer dan ook weer niet in. Dus maar een beetje rond rommelen, bij slecht weer in huis en zodra het kan toch weer even met de boot of met de camper weg.
Wellicht is het opgevallen dat onze blog er de laatste tijd wat anders uitzag of dat ie slecht wou laden en erg traag was. Paula heeft er hard aan gewerkt het weer in orde te krijgen, maar dat lukt nog niet zo goed. Door het ’thema’ (dat met die vormen en kleuren) te wijzigen werkt alles nu wel weer, maar het ziet er anders uit. We hopen nog te ontdekken hoe het weer echt goed hersteld kan worden.
We beginnen de maand met een klein klusje. De kozijnen van de terrasdeuren van een laagje verf voorzien. Kennelijk steeds vergeten dus nu toch maar eens gedaan.
Vier september: we gaan vandaag een boekje digitaliseren. Het gaat om een handgeschreven boekje dat het leven van mijn opa (Geert) en een vriend van hem (Wim) beschrijft tijdens WOII, waar ze in Thailand aan de Birma spoorlijn moesten werken in dwangarbeid.
De verhalen zijn tijdens hun gevangenschap bedacht door Geert en Wim samen en opgeschreven door Wim. Beiden hadden op dat moment een (jongste) zoon van rond de 10 jaar oud en de verhaaltjes werden geschreven voor die zoons. Toen er weer genoeg papier was hebben ze de verhaaltjes in twee boekjes overgeschreven.
“Ons” boekje heeft altijd bij mijn ouders in de boekenkast gestaan en werd weer onder onze aandacht gebracht doordat Fria op de radio een boekpresentatie hoorde van het andere boekje (met gelijke inhoud) dat is uitgegeven door de “Stichting Herdenking: Birma-Siam Spoorweg & Pakan Baroe Spoorweg”.
De 7e gaan we weer even naar de boot. Het waait hard uit het zuiden en we vliegen over het Lauwersmeer. We besluiten maar niet door de sluis te gaan want bij deze wind is op het wad weinig beschutting te vinden.
We gaan voor anker bij ballastplaat voor de nacht.
De volgende morgen ziet het weer er een beetje anders uit!
De 10e gaan we op de fiets naar Winsum en weer terug. Paula op haar degelijke (niet elektrische) Gazelle en ik op de racefiets (eveneens niet elektrisch). Dan zie je toch wel het verschil: Paula trapt de hele tijd en ik trap één of twee rondjes en rol dan weer uit. We gaan even snel.
De 11e zijn we thuis als er zeer laag en zeer langzaam vliegtuigen over komen. Het zijn militaire toestellen en ze vliegen in rondjes telkens weer precies over ons huis.
’s Middags wandelen we met Fria een rondje Sauwerd.
Dit zie je niet zo veel meer. Ziet er toch wel leuk uit.
De 14e gaan we even een middagje naar de Madness. We zijn lui en laten het grootzeil in de hoes en gaan alleen op de fok even naar Senneroog, een eilandje tussen Dokkumer Nieuwe Zijlen en het Lauwersmeer.
Vlak bij onze haven maar nog nooit eerder geweest.
Op het eilandje is het een mooie jungle met een paar paadjes.
Het noordelijke deel van het eiland is niet over land bereikbaar dus daar gaan we met het bijbootje naar toe.
Hier minder bos, maar wel heel veel riet en ook hier een paar paadjes.
De 15e doen we een wandeltje rond Winsum. Ooit zoveel paddenstoelen bij elkaar gezien?
De 17e gaan we een paar dagen camperen. We rijden naar het midden van het land en gaan op bezoek bij Leo en Anna (zeilvrienden die we ontmoet hebben in ons eerste seizoen in de Middellandse Zee in Almerimar).
We doen een wandeling in de buurt.
Tja, midden Nederland?
De volgende dag rijden we door naar Cathrine. We doen een wandeling in de buurt.
Bijzondere paddo’s onderweg.
We rijden ’s avonds de lichtjes route in Eindhoven en de volgende morgen na het ontbijt rijden we naar de Brabanthallen voor de “Second Home” beurs. Na een dagje rondslenteren en babbelen rijden we tegen de avond naar de Lek en nemen daar de veerpont.
Een bijzondere pont. Heeft een motor, maar zit ook aan een kabel aan zijn zijkant.
Die kabel (die voor het grootste deel door een paar “bootjes” boven water wordt gehouden) zit een paar honderd meter stroom opwaarts vast aan een anker en hieromheen draait de pont van de ene oever naar de ander.
We vinden een plekje voor de nacht op een parkeerplaats bij een enorme hefdeuren sluis.
We lopen even naar de sluis.
Tja, daar moet je dan onder door varen….
De 20e rijden we weer naar huis. De 21e gaan we wandelen in de bossen rondom Paterswolde. Ik wist niet dat daar zulke mooie oude bossen zijn.
Een heel mooi bomen poortje.
En dan komen we over de “Oude Aa”.
Tja, een beetje veel waterplanten….
Ja, er is toch nog een beetje water!
De 24e gaan we naar Schiermonnikoog. Fria gaat met ons mee. We gaan ons jaarlijkse rondje Schier wandelen.
Inmiddels is het hoogseizoen duidelijk afgelopen en we gaan alleen door de sluis.
Lekker windje onderweg.
We gaan met ruim 15 knopen op de ondieptes tussen de vaste wal en Schiermonnikoog af. Even later zitten we op zo’n 60 centimeter diep water. Met de fok opgerold, het grootzeil helemaal uitgevierd en het zwaard en roer omhoog stuiteren we er met een knoopje of 6 overheen. Er staat maar weinig water vandaag!
We redden het net (we hadden nog wel een uurtje over voor hoogwater) en halen in het diepere water van de veerbootgeul het grootzeil eraf en gaan dan op het fokje over de ondieptes naar de jachthaven van Schier.
We parkeren de boot in de haven en gaan het westelijke deel wandelen. De hele ronde is zo’n 35 kilometer maar vanwege de vorderende leeftijden doen we dat niet meer in één keer maar delen het op in een westelijke ronde van 15 kilometer en de oostelijke van 20.
We lopen eerst een stukje naar het oosten waar we de weg langs de bunker naar de Marlijn nemen.
We gaan natuurlijk wel even op (en in) de bunker kijken.
In de verte de Noordzee.
Dan wandelen we naar de duindoorgang bij de Marlijn en gaan daar het strand op en slaan dan links af.
Het ziet er allemaal prachtig uit bij dit weer.
En dan neemt de wind flink toe!
Een enorme stroom stuifzand vliegt over het strand.
Tja, dat is pas een hoogwerker!
Kennelijk is de klus al weer geklaard. De hoogwerker is weg. Tussen ons en de duinen een diepe lagune.
Al weer op de westkant van het eiland.
En weer terug in de jachthaven.
Het is inmiddels weer behoorlijk laagwater. Kennelijk is er toch echt wel een geul naar de jachthaven en staan die tonnen er niet voor niets.
We gaan die avond genieten van het drie gangen menu in hotel van der Werff.
De volgenden morgen om half negen. Tijd voor het tweede deel.
Tegen een zeer straffe wind in lopen we het eerste stuk langs de dijk naar het oosten.
Het baak van Kobbeduinen. Prachtig weer en de wind is hier minder voelbaar. We eten even een krentenbolletje.
Oost van de kobbeduinen enorme paddenstoelen.
Verder oostelijk moeten we een beetje zoeken want het pad ligt onder water. We vinden een redelijk droge route eromheen.
Eindje verderop weer een omleiding vanwege een ondergelopen pad. Dit was vorig jaar ook al zo dus hier weten we de route.
Een eindje voor Willemsduin stuit je dan op een brede en diepe priel. Op de kaart gaat het pad er doorheen maar dat kan echt niet zonder bootje dus hier eindigt de weg naar het oosten en moet je naar het noorden.
Jonge duintjes op de noordkant van het eiland.
Zo begint zo’n duintje. Dit is een kwal geweest die hier is opgedroogd, maar wel het zand wat bindt. Dan ontstaat er een luwte aan de niet windkant en daar stapelt het zand zich op.
We lopen naar de zee en slaan dan linksaf weer naar het westen.
We zijn langs de vloedlijn naar het westen gelopen en zijn nu weer bij de duindoorgang bij de Marlijn. Door de harde wind is het landschap hier in één dag behoorlijk veranderd.
Iets (misschien weer een kwal of zo) heeft hier het zand weer wat gebonden. Daardoor ontstaan dan in die harde wind hele mooie sculpturen.
We bestellen op het terras van de Marlijn bier en bitterballen en als dat op is lopen we via het bos en het dorp weer terug naar de haven. Daar is het water weer gezakt en deze motorboot heeft duidelijk een tonnetje gemist en staat behoorlijk hoog op het zand.
De volgende morgen is er weer erg weinig water en kunnen we pas zo’n 2,5 uur voor hoog weg. We volgen de geul heel exact. De motorboot ligt er nog net zo en zal tegen hoog water door de KNRM worden los gesleept.
Het laatste weekend van deze maand hebben we de bootspullen veiling en het havenfeest in onze jachthaven, maar daar hebben we geen foto’s van gemaakt. Nu, de laatste dag van de maand, gaan we even een rondje fietsen. We rijden van ons huis via Kloosterburen naar de zeedijk en dan via Hornhuizen weer terug.
De waddenkant. De zeekraal kleur al weer aardig rood in dit seizoen.
En de landkant. De boeren zijn overal druk bezig met oogsten en het land weer klaar maken voor de volgende fase.
En dan is de maand weer om. Het is altijd leuk en leerzaam om zo, als ik de blog schrijf en de foto’s bij elkaar zoek, te zien wat we in zo’n maand allemaal doen en beleven. Deze maand niet zoveel, maar toch meer dan als je er zo alleen even aan terugdenkt. Eind oktober zullen we de volgende blog plaatsen.