Een maandje in Nederland
Deze maand begint nog in Spanje, maar we rijden al snel weer richting het noorden. We gaan even in de Pyreneeën naar Andorra en daarna door Frankrijk en België weer naar Nederland. We wandelen wat, krijgen vrienden uit Canada op bezoek en gaan nog even een klein tochtje met de Madness doen.
1 september maken we een beetje schoon in het appartement en genieten nog even van het mooie uitzicht over zee en dan gaan we 2 september de auto inpakken en in de loop van de middag rijden we richting het noorden.
Terwijl in Nederland deze maand allerlei maatregelen tegen de droogte zijn genomen kijken we hier in Spanje op de hoogvlakte in dit bloedhete land eens om ons heen. Alles prachtig groen en al maanden geen druppel regen gevallen. Wat doen ze hier anders?
Na een paar uur rijden stoppen we in de bergen op de parkeerplaats van een klooster voor de nacht. Dankzij Park4night weer een prachtig plekje gevonden.
De volgende morgen weer verder naar het noorden. Al weer prachtig weer, tegen de 40 graden.
We naderen de Pyreneeën.
Hoger in de bergen komen we een aantal meertjes tegen.
En af en toe een stukje tunnel. Het langzaam verkeer moet er omheen langs de oever van het meer.
En wij mogen er doorheen. Scheelt een paar minuten.
En dan komen we bij de grens en gaan we de EU verlaten.
Tussen de twee grensgebouwen een stukje nog net buiten Andorra.
En dan de grens om Andorra binnen te komen.
En dan zijn we echt en officieel in Andorra.
De hoofdstad (en enige stad). De temperatuur is achter in de dertig graden en wat we hier om ons heen zien geeft ons weinig aanleiding de koele auto uit te komen.
Dan de berg op en uitzicht op de hoofdstad.
De enige plek in Andorra waar je “vrij” mag staan met je camper. Behoorlijk hoog in de bergen en een aangename temperatuur van een krappe 30 graden.
In die omstandigheden kunnen we wel gaan wandelen.
We lopen de berg verder omhoog en ondanks de super schaduw tussen de bomen en de gematigde temperatuur kan het shirt toch al snel uit.
Het laatste stukje over een mooi boomwortel pad.
We bereiken de top van deze berg (een kleine 2000 meter) en hebben een prachtig uitzicht. In dit beschutte gebied ligt de boomgrens een paar honderd meter hoger dan gebruikelijk.
En dan weer naar beneden over een oud romeins pad.
En dan weer uitzicht over de stad in het dal. Dit is ongeveer heel Andorra wat je nu ziet.
De volgende morgen rijden we nog even naar een meertje in de buurt en daar lopen we een rondje. Het is betaald parkeren zodat onze tijd beperkt is.
En dan rijden we weer terug naar de stad om de weg naar Frankrijk te nemen.
We gooien de auto nog een keer goed vol (diesel kost hier momenteel € 1,60 terwijl we voor Nederland berichten van over € 2,40 horen) en dan rijden we naar de grens.
Weer geen grenscontrole en we rijden zo Frankrijk in.
In Frankrijk staan enorme velden zonnebloemen.
We vinden weer een mooi parkeerplaatsje voor de nacht met een toilet en wasbak zo’n 200 kilometer zuid van Parijs.
En dan rijden we de volgende morgen weer verder noord. Er is volgens Maps een wegafsluiting en “we volgen nog steeds de snelste route” maar wel dwars door Parijs.
Kijk, daar heb je hem!
Na een zeer trage tocht door Parijs en daarna verder noord zijn we ineens in België
Maar dat duurt meestal niet zo lang. We rijden naar Eindhoven en bezoeken Paula’s zus Cathrine, slapen op de oprit en rijden de volgende dag naar huis.
Na een beetje aan tuinonderhoud te hebben gedaan (Robbie had tijdens onze 5 weken afwezigheid het gras keurig bijgehouden, alleen de randjes vind ie wat moeilijk) gaan we met Fria een rondje wandelen bij Hornhuizen. We parkeren bij de kerk.
Zo ziet ie er van binnen uit.
En wat nog veel leuker is: je kunt de toren in.
De klok. Deze is in 1617 gegoten en als tweedehandsje uit de in 1815 afgebroken kerk van Ranum in Duitsland gehaald.
Boven de klok verdieping ga je met een ladder naar het koepeltje boven op de toren en kun je genieten van een zeer wijds uitzicht.
Dan wandelen we vanaf het kerkje richting het noorden. Onderweg een heel gegrom in de lucht en dan zien we een rijtje militaire vliegtuigen zeer laag overkomen.
Dan bereiken we de dijk en kijken uit over de kwelders en het wad. We lopen een paar kilometer langs de dijk naar het westen en dan via de landweggetjes weer terug naar de auto.
De 11e gaan we naar de Madness en varen naar Senneroog. Het is een prachtige avond.
De 12e hebben en we een event van de watersportvereniging: bootpicknick. Er vormt zich een rijtje boten aan een ankerboei en dan gaan we gezellig bij elkaar in de kuip babbelen en borrelen.
De volgende dag gaan we in Winsum een rondje wandelen. Het is “open monumenten dag” en we gaan een kijkje nemen in de molen “de Ster”.
Er is wind genoeg en de molen draait flink. Wiebelt en kraakt een beetje maar dat mag de pret niet drukken.
We hebben een prachtig uitzicht over Winsum vanaf de molen.
Een eindje verderop draait ook de molen “de Vriendschap”.
Nog een paar verdiepingen hoger zijn we bij de molensteen verdieping. In die houten trommel onder die glazen potjes vind het malen plaats.
De 19e is er in Leens een Ede Staal festival. Ede Staal was een Groninger singer-songwriter die een aantal jaren in Leens heeft gewoond. Hij is in 1986 overleden, maar zijn muziek leeft nog steeds voort. Hier wordt de muziek van Ede Staal vertolkt door een (Drents!?) kwartet. Overigens wel in het Gronings maar helaas onder begeleiding van een kerkorgel….
De 20e wandelen we een rondje bij Lauwersoog en zien onderweg deze prachtige paddestoelen.
De 25e komen zeilvrienden John en Cora vanuit Canada een paar dagen bij ons logeren. We kennen John en Cora uit onze Middellandse Zee tijd. We gaan de 26e een rondje zeilen met de Madness.
We zeilen even naar Lauwersoog voor een visje.
Onderweg terug naar de boot probeer ik even uit hoe het voelt om in een fuik te lopen.
En dan weer terug naar Dokkumer Nieuwe Zijlen dobberen. Er is weinig wind.
Terug in DNZ nog even een wandeltje naar de uitkijktoren.
En de volgende dag een rondje vanaf Hornhuizen en dan over de dijk een stuk west en over de landweggetjes weer terug.
Daarna even borrelen bij Fria en dan door naar een heel leuk restaurantje in Roode Haan.
Goed spul! Na het eten snel weer naar huis, want morgen om 5.15 op om naar het station in Groningen te rijden waar John en Cora de trein naar Schiphol nemen.
Nadat we weer terug zijn uit Groningen thuis even wat opgeruimd en dan naar de Madness. We zeilen naar Lauwersoog en zijn te laat voor het tij dus blijven we daar een nachtje voor anker. De volgende morgen door de sluis linksaf.
Er is weinig wind, schuin van achter, maar het loopt wel.
We gaan via het Wierumer Wad en dan onder Ameland door en verder via het Vaarwater van de Zwarte Haan richting Harlingen. Het is dan al weer afgaand water en we halen het laatste wantij met het zwaard en roer omhoog net schuivend over het zand. En dan komt het lelijke deel van Harlingen in beeld.
Dan varen we ook het fraaiere deel van Harlingen voorbij richting Kornwerderzand.
Daar kunnen we met “beroepsvaart” mee door de brug en sluis (er is voor pleziervaart een sper van 16.00 – 18.00 i.v.m. het verkeer) naar het IJsselmeer.
We zeilen naar Makkum en gaan daar voor anker in de kom voor de charterhaven. Dus, Lauwersoog – Makkum in één tij.
We gaan een rondje wandelen en even naar de winkel.
Als we terug komen zakt de zon net achter de horizon.
De volgende morgen weer verder voor een heel kort stukje. We willen naar Workum.
De wind is zwak en pal tegen, dus opkruisen.
Een uurtje later draaien we de lange ingang naar Workum binnen.
Helemaal op het eind van dat vaartje is een zwaaikom voor een sluis met wat passanten plaatsen.
Nadat we net naast die zwarte boot nu achter ons waren gaan liggen ging de (huur)boot op de plek waar we nu liggen weg, dus weer even verhalen.
Even een wandeling door Workum. Mooie straatjes.
Een enorme kerk in het midden van het stadje.
Het stadsplein naast de kerk.
Proost!
En dan is de maand weer om. De tijd vliegt, ook als je eigenlijk niet zo heel veel doet. Deze maand het appartement in Spanje nog even schoongemaakt, de deur op slot gedraaid en naar Nederland gereden. Beetje gewandeld, vrienden op bezoek gehad en wat gezeild. Meer niet, en toch hebben we ons weer uitstekend vermaakt. En voor iedereen die deze winter een maandje in Spanje wil zijn om de Nederlandse winter te ontvluchten, neem contact met ons op. Ons prachtige appartement in Isla Plana is te huur wanneer wij er zelf niet zijn. Eind oktober zullen we de volgende blog plaatsen.