Nog een paar weken Spanje en dan weer naar het noorden.
We beginnen deze maand met een wandeling in zuid Spanje en genieten van de prachtige omgeving en het niet winterse weer. De komende tijd hebben we een aantal afspraken met makelaars om zowel bestaand onroerend goed als een aantal nieuwbouw plots te bekijken. De rest van de tijd wandelen we veel en kijken we veel rond. Halverwege de maand bezoeken we Julian en Holly in Aguilas en maken een beetje van het Spaanse carnaval mee. Daarna is het tijd om weer naar het noorden te rijden, want eind van de maand willen we weer in Nederland zijn, want dan wordt Fria 85 jaar.
We beginnen de maand met een wandeling in de bergen bij Villaricos. Hier lopen de bergen tot aan de kust.
Vreemde buis of tunnelachtige bouwsels doorkruisen het landschap. We vermoeden dat het iets met mijnbouw in het verleden te maken heeft.
Door de bergen heen en langs de kust weer terug. Beetje klimmen af en toe.
We parkeren op een mooi plekje met uitzicht over zee voor de nacht. Naast de vuurtoren is de maan al te zien.
De volgende morgen verder naar het noorden. We moeten iets het binnenland in omdat de kustweg deels is weggezakt tijdens de laatste storm en is afgesloten. Veel landbouw hier.
Dan bezoeken we een nieuwbouw project aan de kust. Alleen de 1e lijn is interessant, maar allemaal al verkocht. Tweede lijn en verder is er nog wel, maar aangezien dit gebied nogal vlak is zit je dan alleen maar tegen je overburen aan te kijken en dat is niet de bedoeling.
We rijden naar Lorca en gaan op zoek naar het huis waarmee onze belangstelling voor onroerend goed hier in Spanje ongeveer een jaar geleden is begonnen. Twee ha. tuin en een huis van 270m2 met apart guesthouse, een zwembad en een tennisbaan. Werd toen aangeboden voor een heel redelijke prijs maar is inmiddels verkocht. Het is prachtig, maar wel vier km dirt road om er te komen en erg ver het binnenland in.
We vinden iets dichter naar de kust een plekje voor de nacht.
Is een tikkeltje scheef dus zoeken we een steen voor onder het wiel. Dan kan ik tenminste morgenochtend eitjes bakken zonder de pan recht te moeten houden.
De zon gaat mooi onder.
We wandelen de volgende ochtend een stuk maar komen dan een conflict tussen de landeigenaren en de wandelpaden bedenkers tegen. Als er zo duidelijk staat dat passeren verboden is doen we dat maar niet. Wel gek dat de wandelbordjes die kant op wijzen.
We zijn deze dag bij een makelaar geweest en hebben wat rondgekeken in Aguilas en Mazarron en nu staan we op een berg bij Bolnuevo, met prachtig uitzicht over zee.
We lopen even verder de berg op. Zie hoe mooi onze auto daar staat.
We hebben de volgende dag wat rondgekeken en rondgereden in de omgeving en wat gewandeld en gaan weer op dezelfde plek staan voor de nacht. Komt er zo tegen de schemering een Pool of zoiets in een werkauto precies naast ons staan, op drie meter afstand, ons uitzicht blokkerend en zet de radio keihard aan. Ik vraag hem of hij van plan is daar te blijven en dat bevestigt hij. Wat een eikel zeg! Dus wij dan maar een eind verderop gaan staan. Onze eerste en enige onprettige ervaring met “wild-camperen”.
Dan weer naar beneden voor een volgende verkenning. We hebben een afspraak met een makelaar om een huis te gaan bekijken in Puerto de Mazarron.
Het uitzicht is weer prachtig, wel een beetje zout in de lucht (die “mist”).
Dit is het huisje wat we vandaag gaan bekijken. Het is niet groot en heeft niet veel privacy en geen groot kavel en zo, maar is wel erg geschikt voor toeristische verhuur. Een flinke woonkamer/keuken, drie slaapkamers, twee badkamers, een fantastisch dakterras en op 7 minuten lopen van het strand.
Uitzicht over zee en met een kleine tuin rondom, waar eventueel nog een zwembadje in kan worden gemaakt. Hier gaan we over nadenken.
Na de bezichtiging rijden we even naar een dorpje verder noord. Het waait van de daken.
Het water is zo opgewaaid dat het over de weg loopt.
We gaan voor de nacht weer naar “onze berg” bij Bolnuevo. De Pool is er vandaag niet.
De volgende morgen alweer een blauwe lucht. We hebben vandaag een afspraak met een makelaar die ons een nieuwbouw project bij een golfbaan bij Pulpi gaat laten zien en een bouwproject in Aguilas.
De locatie en het uitzicht over de golfbaan met de zee in de verte is mooi, maar oplevering ergens in 2028 en toch wat ver van de gezelligheid van de kust.
In Aguilas wordt dit complex tegen de berg geplakt. Die met de rode balletjes zijn al verkocht, de rest is beschikbaar.
Het gebouw kunnen we nog niet zien (dat is er nog niet), het uitzicht wel en dat valt wat tegen. Aguilas is wel een leuke plaats.
Daarna gaan we weer terug naar “onze berg”.
De volgende dag rijden we weer naar beneden voor een volgende afspraak met een makelaar. Onderweg mooie uitgesleten zachte zandsteenbergen hier vlakbij het strand in Bolnuevo.
We bekijken een penthouse in Isla Plana. Best fraai en met een heel mooi uitzicht, maar het plaatsje is wat minder levendig dan je bij een vakantiebestemming zou wensen.
Na de bezichtiging rijden we de bergen zo’n 30 kilometer verder landinwaarts in voor een mooie bergwandeling.
Lijkt een weg maar is de bodem van een droogstaande rivier.
De volgende dag een wandeling in de bergen bij een klooster zo’n 50 kilometer verderop.
Het is zondag en dan zie je op de picknickplaatsen hele families bij elkaar komen.
Een amandel kwekerij.
Dit is wel een beetje een dingetje hier. In de landbouw wordt verschrikkelijk veel plastic gebruikt en opruimen houden ze hier niet zo van. Het plastic beland op grote bulten in de natuur en in de zee.
De amandelboompjes zien er wel heel erg weelderig uit.
Een wandeling over een bergkam met prachtig uitzicht tot aan de zee aan toe.
Hier wordt een waterberging gebouwd. Weer vele hectares plastic.
In het midden van de foto zie je de zee en het bergje dat de zee in loopt bij Isla Plana.
Hier kijken we de andere kant op, een heel groot landbouw gebied in de vlakte tussen de bergketens.
Het pad is wat moeilijk te vinden, maar we volgen de bergkam en het streepje op de kaart.
Bijzondere wolk.
En weer een “project”.
Hier staan we voor de nacht.
De volgende dag weer richting kust.
23 graden buiten. Best te doen hier in de winter.
Bij Mazzaron is een gebiedje met verlaten mijnen dat we willen verkennen.
Er werden hier in het verleden allerlei mineralen gemijnd.
Mooie oude gebouwen.
Tunnels de berg in.
Allerlei onduidelijke bouwsels.
En een heel vreemde kleur water in deze plas.
Ik gooide er een steentje in. Duurde lang voordat ie de bodem bereikte.
Zo weer terug op “onze berg” bij Bolnuevo. Ietsje verderop dan eerder in een privé nisje. We hebben overigens die Pool nooit meer gezien en ook geen anderen in de buurt gehad.
Als de zon hier onder gaat heb je nog ongeveer een half uurtje voor het echt donker is.
En al weer een blauwe lucht!
We rijden de bergroute naar Aguilas. Het waait van de daken en dat is goed te zien op de zee.
We gaan een weekendje bij Julian en Holly logeren. Zij wonen in een prachtig appartement in Aguilas.
Na een paar biertjes op hun terras gaan we samen met nog een stel Engelse vrienden van Julian en Holly naar de binnenstad om iets van het carnaval mee te maken.
Na nog een paar biertjes wordt het allemaal wat wazig….
Na een heerlijke maaltijd en een paar wijntjes……..
De volgende morgen het uitzicht vanaf hun balkon. Al weer een blauwe lucht.
We gaan even bij Gullsway kijken. Die ziet er na een intensieve renovatie weer prachtig uit. We hebben Julian en Holly in 2014 voor het eerst ontmoet in Almerimar toen we daar met Safari waren. Zij waren dat jaar ook net uit Londen vertrokken.
Een heerlijke lunch in een restaurantje aan het strand bij El Calon.
Op de terugweg bekijken we Hollys nieuwe pakhuis / werkplaats.
Later die middag waait het weer van de daken. Het water spat op door kleine twisters rond de rosten voor hun flat.
Een paar uur later is het weer rustig.
De volgende morgen een wandeling.
Kijk, dat huis lijkt ons wel geschikt. Helaas niet te koop.
Paula, Julian, Holly, Antonia, Wouter.
Zondagavond gaan we naar de carnavalsoptocht in de stad kijken. We zijn er op tijd bij om een plaatsje met uitzicht te bemachtigen.
En dan een uurtje later komt de optocht bij ons in de buurt.
Knijterharde muziek, mooie kleding en dansen, op een aanhanger zoals hier, of achter de boem boem auto aan op de straat.
De dansers worden steeds jonger.
Dit is echt één van de jongsten!
De volgende morgen nemen we na het ontbijt afscheid van Julian en Holly en rijden richting het noorden.
We vinden een plekje voor de nacht bij Puerto de Chirivilla in de bergen.
Het is nog lang geen nacht dus we doen een wandeling.
Mooi wit dorpje in het dal.
De volgende dag weer verder richting de Pyreneeën. Midden in Spanje is een enorme platte vlakte op zo’n 200 meter boven zeeniveau. Veel landbouw hier.
En dan komen de bergen boven in zicht. Sneeuw op de toppen terwijl wij hier in ruim 20 graden rijden.
Nog één keer tanken in Spanje voor we Frankrijk inrijden. Scheelt al snel zo’n 60 cent per liter.
Mooie regenboog daar in de verte.
En dan duiken we de tunnel in en zullen er in Frankrijk weer uitkomen.
Frankrijk, gelijk een heel ander klimaat.
We vinden bij Accous een plekje voor de nacht bij een picknick plek. Bij ons is het nu zo’n 15 graden, hoger in de bergen ligt sneeuw.
De volgende dag verder naar het noorden. Onderweg valt ons op dat bijna alle dorpjes die we passeren een prachtig chateau hebben. Die dingen worden voor weinig geld aangeboden, maar ja, dan moet je wel in Frankrijk willen wonen. We rijden naar Richelieu en overnachten op een parkeerplaats bij een park.
De volgende morgen gaan we weer verder noordwaarts. Onderweg weer een vrachtwagen op z’n zij. Niet eens harde wind vandaag.
We zien wel dat de meeste rivieren nogal hoog staan. We rijden tot Realcamp en overnachten op een parkeerplaatsje bij een bos.
De volgende dag rijden we België in en vlak voor de Nederlandse grens tanken we nog een keer vol. In België is de diesel duurder dan in Spanje, maar toch nog wel een paar dubbeltjes goedkoper dan in Nederland.
En dan een kleine twee uur later zijn we in Nederland. Schoon, goede wegen en op het bord staat een hoopvolle 130 km/uur, maar helaas dat mag dus bijna nooit.
We gaan nog even bij Cathrine langs en overnachten daar op de oprit.
De volgende dag verder naar Leens. Onderweg zien we dat de rivieren in Nederland ook heel hoog staan.
Terug in Leens begint het harde leven weer. Het roer van de Madness is aan een opknapbeurt toe.
En de nieuwe elektrische garagedeur voor Fria’s huis is klaar voor levering, alleen moet dan eerst nog even een oude constructie waarmee een vouwcaravan tegen het plafond van de garage kon worden gehesen worden verwijderd.
En dan is Fria jarig. 85 jaar! We vieren dat met taart en borrels en zo thuis en dan naar de bowling in Groningen.
En daarna heerlijk eten bij de mexicaan.
En dan is de maand weer om. We hebben een mooie reis gehad in Spanje en terug naar Nederland. We hebben inmiddels een bod gedaan op het huis in Puerto de Mazarron, maar wel onder de voorwaarde dat de slapende VVE (die bestond eigenlijk alleen tijdens de bouw, maar juridisch bestaat die nog steeds) van het blokje van negen vrijstaande huizen voor akkoord tekent voor toeristische verhuur. We zijn benieuwd of dat wat gaat worden. Eind maart zullen we de volgende blog plaatsen.