Een reisje met Madness en naar Spanje
De maand begint voor ons in Workum. We zijn eind september met de Madness vertrokken voor een tochtje langs de eilanden en het IJsselmeer. We doen verschillende mooie stadjes rond het IJsselmeer aan en gaan dan naar Terschelling. Daarna door naar Ameland om nog net een staartje storm mee te pakken op het laatste stukje weer naar huis. We schuilen een paar dagen thuis voor het slechte weer, hakken wat brandhout bij Fria en doen nog klein laatste tochtje op het Lauwersmeer alvorens we de zeilen eraf halen en het zeilseizoen over is. We vieren Willems verjaardag in hun (familie) zomerhuisje en als we het waardeloze weer daarna echt zat zijn vliegen we naar de zon.
De maand start voor ons in het haventje van Workum. De ochtend regent het pijpenstelen maar rond een uur of twaalf wordt het droog. Wij vertrekken om ook even in Hindeloopen te gaan kijken.
Helaas zijn we daar niet welkom omdat we “teveel ruimte innemen”.
Dus door naar Lemmer.
We leggen de boot voor anker tegenover de jachthavens en gaan met het bijbootje naar de kant.
De kom net binnen de sluis.
Lemmer is een heel gezellig stadje.
Mooie avondlucht.
De volgende dag komen Arjen en Hennie naar buiten en zeilen we samen naar Medenblik.
Er is weinig wind, maar Medemblik is aan de wind bezeild en niet zo ver, dus dat gaat wel lukken.
We gaan voor anker in de beschutte (gemaal) kom zuid van Medemblik.
Het (museum) gemaal van Medemblik.
En dan verder het stadje in. We hebben een missie, Paula heeft de haarborstel in de douches van Workum laten liggen dus er moet een nieuwe komen.
Het station van Medemblik. Gebouwd in 1886 en in bedrijf geweest tot 1936 en daarna nog een paar jaar in WOII. Daarna heeft het verschillende andere functies gehad en is nu, na restauratie (2006-2008,) weer in bedrijf voor de toeristische museum stoomtram.
Even een biertje op een terras voor we de wandeling terug naar de boten weer beginnen.
Dat grootste licht is de maan, de rest ankerlichtjes en zo.
De volgende morgen vertrekken Arjen en Hennie weer terug naar Lemmer en gaan wij richting Enkhuizen.
We gaan daar voor anker in de kom voor de sluis en zien daar de Blue Manatee, het zusterschip van onze vroegere buurman Swaab (zie volgende foto).
Volgens Jeroen (onze vroegere buurman en eigenaar van de Swaab) zijn beide schepen ten tijde van de koude oorlog gebouwd als “vluchtschip” voor de toenmalige (goed bemiddelde) eigenaren voor als de hel zou losbarsten.
We gaan met het bijbootje Enhuizen in en knopen die ergens in een hoekje van de binnenhaven en doen even een wandeltje. Het is druk met allemaal boten uit Lelystad. Een club-uitje?
De bomen al weer in herfstkleuren.
In het oude gedeelte vind je vele van deze vaartjes.
Weer een mooie avondlucht. Het wordt overigens al weer vroeg donker. Het is hier half acht.
De volgende morgen al weer mooi weer. Er is erg weinig wind, maar de Madness heeft ook niet veel nodig. We varen weer richting IJsselmeer.
En dan weer richting Kornwerderzand.
Platbodem met een enorm voorzeil. Wordt nu code-0 of zoiets genoemd, maar op zo’n traditionele boot heet dat een botterfok, geloof ik.
We gaan bij Kornwerderzand voor anker. In de avond geven de spreeuwen een prachtige show.
De volgende morgen rond 9 uur door de sluis en via de Boontjes richting Harlingen en daar linksaf richting Terschelling. Het eerste stuk is knijp aan de wind, maar als we de Vliestroom indraaien wordt het ruim.
Lekker windje van zo’n 15 knopen. Eigenlijk komt ie schuin van achteren maar door onze eigen snelheid verdraait de schijnbare hoek naar binnen de 90 graden en neemt daardoor de schijnbare wind flink toe waardoor onze snelheid weer flink toeneemt. We lopen een mooie snelheid tussen de 16 en 19 knopen.
We draaien het Schuitengat in en daarmee is de pret een beetje over, want voor de wind varen we niet sneller dan zo’n 80% van de windsnelheid.
Mooie verkleuring van het water boven de bijna droogvallende platen.
En dan draaien we om kwart voor twaalf West Terschelling binnen. We zullen de haven in moeten, want de wind is zuidwestelijk en zal vanavond nog wat toenemen en dan heb je totaal geen beschutting buiten voor anker.
Om wat havengeld te besparen klappen we de bakboord drijver in. Je betaalt hier een vierkante meter prijs dus dat scheelt flink.
Eerst maar eens bij dat gekke kunstobject op de haven kijken.
Heel apart. Het eind drijft en draait met de eb en vloed rond een scharnier op de wal.
Dan een wandeling over het eiland van een kilometer of tien.
De volgende morgen doen we nog een flinke wandeling. We hoeven pas rond een uur of twee weg richting Ameland. Eerder heeft geen zin want dan is het water nog te laag.
Dit is de dijk aan de zuidkant van het eiland. Hier en daar een wandelaar of fietser maar verder leeg.
Dit is diezelfde dijk, maar hier is een klein bultje gemaakt en een paar stenen als kunst neergezet. En moet je zien hoe zoiets dan gelijk bezoekers aantrekt.
We lopen een stuk naar het oosten en gaan via de bossen weer terug.
Om tien over twee zijn we de haven uit. Er is praktisch geen wind. We dobberen een beetje met de stroom mee tot we aan de andere kant van het wantij de stroom tegen krijgen en de motor moeten gebruiken om nog vooruit te komen.
De Blauwe Balg. Op de plaat aan de noordkant verzamelen zich altijd veel zeehonden. We tellen er ruim 100.
De vuurtoren van Ameland.
En de kerktoren van Hollum. We hebben inmiddels de stroom weer mee, maar de wind is volledig op dus motorren we verder naar de rede van Ameland, waar we het anker laten vallen.
De ochtend van de 7e oktober, weer mooi weer. We moeten nog even wachten tot we droogstaan voor we het eiland op kunnen.
Laarzen aan en overboord.
De laarzen vervangen we door schoenen en laten de laarzen in de tas bij de trap naar het wad liggen.
Ten overvloede (zou je denken) hebben we op zowel de laarzen als de tas geschreven: “graag liggen laten, we zijn er zo weer”.
Normaal komt er ook echt niemand aan. Maar deze keer als we terug komen betrappen we een Duits stel dat juist de tas met nu tot aan de bovenkant modderige laarzen terug legt. Even “geleend”. We vragen hoe ze het in godsnaam in hun hoofd halen, maar ja ikke niet begrijp en zo. Hufters!
Maar eerst de wandeling.
We lopen via Buren aan Zee naar het noord strand.
Daar naar het westen.
Bij de duinovergang bij Adventure Ameland het bos in. Vandaar naar het dorp en even een patatje en weer terug naar de boot om dus die klote Duitsers met onze laarzen aan te treffen.
De volgende ochtend vroeg op pad (hoogwater is om 9.20 uur) richting Lauwersoog. Het waait tussen de 30 en 40 knopen uit het noorden.
We doen alleen het fokje erop. Eigenlijk dom want dan gaan we niet echt hard en voel je de golven meer.
Indrukwekkende luchten.
Drie uur later zijn we door de sluis en op het Lauwersmeer voor de laatste mijltjes.
Het laatste stukje naar Dokkumer Nieuwe Zijlen worden er nog een paar flinke buien gebakken.
We gaan het laatste stukje even heel langzaam en wachten onder de buiskap tot de regen voorbij is voor we de haven indraaien en ons najaarsreisje over is.
De 13e huren we een klover en verwerken we het hout dat bij Fria van de treurwilg is afgesnoeid tot brandhout.
Is een behoorlijke stapel geworden.
De 14e gaan we nog even weer een paar daagjes met de Madness op pad. Het weer is behoorlijk goed, alleen door de zuidenwind is verblijf op het wad wat minder aantrekkelijk. We blijven op het Lauwersmeer.
Tussen het zeilen door even de benen strekken.
En weer een rondje meer.
De 17e vieren we Willems (Paula’s broer) verjaardag in het familie-vakantie-huisje Marswier.
Ze hebben voor de gelegenheid een Valkje gehuurd. Wij slaan maar even over, dat zeilen in een monohull is aan ons niet echt besteed.
Thuis ben ik, als het slecht weer is, inmiddels bezig met wat teken- en rekenwerk aan een “mini Safari” een Funcat 35. Of ie er ook werkelijk gaat komen is een beetje de vraag, maar het is leuk er mee bezig te zijn.
De 20e is het weer mooi weer dus een rondje Ballastplaat wandelen. Onderweg even de uitkijktoren op.
De 24e is het weer waardeloos weer, maar dat geeft niet want wij gaan met z’n drieën naar het zonnige zuiden.
Na 2,5 uur treinen, 2 uur wachten en 2 uur vliegen is het weer aardig opgeknapt en landen we bijna op Alicante.
Na nog 1,5 uur rijden en boodschappen doen is de dag weer om. Maar de volgende dag is het al weer mooi weer en komen Frits en Reinhilde Frits zijn verjaardag vieren. Hier even een wandeling in de buurt van ons appartement.
’s Avonds een hele mooie lucht.
De 26e gaan we naar de Baterias de Castillitos y del Jorel zuid van Cartagena.
Enorme kanonnen en prachtige minikasteeltjes gebouwd tussen 1933 en 1936 en tot 1994 in gebruik geweest als kustverdediging (tja, waarvoor eigenlijk).
Vooral de minikasteeltjes zien er wel heel leuk uit.
Na de baterias lunch in het appartement en daarna door naar de mijnen bij Mazarron. Hier werd al in de Romeinse tijd zink, ijzer, lood en zilver gewonnen. De mijnen zijn tot 1960 gebruikt en toen gesloten wegens afnemende winstgevendheid en slechte arbeidsomstandigheden.
In de plassen zijn nog bijzondere kleuren te zien.
En ook het landschap heeft vele kleuren.
Op de terugweg zien we net de maan enorm groot opkomen.
De 27e gaan we Cartagena bekijken. Eerst even langs de haven.
En dan de stad in.
Op het “plaza mayor” enorme Ficus bomen.
En een eindje verderop een heel oud Romeins theater. Gebouwd in de 1e eeuw voor Christus met zo’n 6.000 zitplaatsen. Beetje vervallen zo in de loop der jaren.
Daarom is er een nieuwe naast gebouwd.
We komen op de terugweg naar de auto door een soort zeeaquarium.
En dan weer terug naar Isla Plana. Vanaf het terras is weer een heel mooie avondlucht te zien.
De 28e vertrekken Frits en Reinhilde al weer vroeg in de ochtend richting Portugal en gaan wij een wandeling in de bergen achter het appartement doen. Flink stuk omhoog met vele “fotomomentjes”.
En weer naar beneden.
Na de wandeling even afkoelen in het zwembad.
De 29e doen we een wandeling door Puerto de Mazarron, het uitzicht richting het oosten.
Daarna gaan we door naar Bolnuevo. Daar zijn naast de strand parkeerplaats prachtige door de tand des tijds ontstane sculpturen. Ze zijn in de loop van miljoenen jaren zo gevormd.
De 30e doen we een wandeling rond de berg net west van Bolnuevo. Het uitzicht naar het oosten.
Daar moeten we weer naar beneden.
De 31e gaan we onze “tuin” een beetje opknappen. Door het lek in de waterleiding van de buurman heeft alles ruimschoots water gehad afgelopen zomer en groeit alles behoorlijk. Dus weer snoeien.
Dat snoeien is niet zo moeilijk, maar dan opruimen…….
Tegen het eind van de middag krijgt ons tuintje zelfs nog even wat water! Morgen moet het weer helemaal strak blauw zijn.
En dan is de maand weer voorbij. Leuk gezeild, thuis wat om geprutst wegens waardeloos weer en nu weer in een heerlijk zomers klimaat. Eind november zullen we de volgende blog plaatsen.