Augustus 2025

Een paar klusjes en zeilen met de Madness

Deze maand beginnen we met het afmaken van de kuiptent voor de Madness. We doen wat schilderwerk aan Fria’s huis en we doen een tochtje met de Madness op de Nederlandse wateren. We bezoeken Ameland, Terschelling, Vlieland en Texel en gaan dan een paar dagen het IJsselmeer op. Terug thuis doen we even een heel klein klusje en zien een heleboel oude auto’s maar gaan dan snel weer een paar dagen zeilen, want het weer is nog steeds goed. En tegen het einde van de maand wordt ik weer een jaartje ouder…..

We eindigden vorige maand met onze schepemmersteel net uit de stoompijp, gebogen opgespannen met een spanbandje. Die is inmiddels netjes krom geworden en gebleven en is nu geen schepemmersteel meer, maar het frame van de kuiptent van de Madness.

De nieuwe stof is ook binnen (helaas hadden we te weinig besteld) en nu kan Paula de kuiptent afmaken.

We moeten nog even een ander probleempje oplossen: de linker-achterkamer van de bijboot is lek. Het lek is snel gevonden en met een druppeltje Olba industrielijm zo weer gerepareerd.

Paula heeft de kuiptent zo ver klaar dat de ogen en drukknopen erin kunnen. Dat is dan weer mijn taak.

En weer passen en een paar oogjes op de boot maken om de achterkant op te spannen.

Zo, het wordt al wat!

Er is droog en windstil weer voorspeld waarbij we de achtergevel van Fria’s huis kunnen verven. De voorkant hadden we vorige maand al met de hoogwerker gedaan, maar die kon niet achter het huis komen dus dat moet met de ladder.

Eerst de besmettelijke witte stenen afdekken met plasticfolie en dan met de verfemmer en een blokkwast de ladder op.

Deze gevels zijn bij de bouw in 1968 in de carbolineum gezet en dat is ongeveer elke drie tot zes jaar herhaald tot carbolineum uit de handel is gehaald. Sindsdien doen we er elke drie jaar een laagje Tenco-pracht op.

Na 57 jaar is het hout nog helemaal in topconditie en er is nooit een plankje vervangen.

Dit is het lastigste stuk. De ladder buigt en wiebelt en ik moet een beetje achterover hangen om de windveren te kunnen doen. Maar ook dat lukt weer en nu zijn we er weer voor een jaar of drie vanaf.

Dan gaan we de 10^e naar de boot. Er is super mooi weer voorspeld dus we gaan een tochtje langs de Nederlandse eilanden doen.

Het is druk bij de sluis. We moeten twee schuttingen voor laten gaan voor we mee kunnen.

We gaan met bijna geen wind richting Ameland.

Onder de Engelsmanplaat door en dan naar de oostpunt van Ameland. Daar varen we de boot vast op het strand. Paula gaat gelijk overboord om het anker een stukje hoger te leggen.

Dat is wel een voordeel van zo’n ondiepe boot. Als je vast vaart kun je kniediep om de boot heen lopen.

Al snel loopt het water weg. De plaat is zo hard dat de boot een beetje scheef rolt. We leggen een stootwil onder de bakboords drijver om dat te beperken.

We lopen even over het strand een stukje verder naar het oosten. Daar ligt de Aventurijn (net zo’n boot als de onze), daar gaan we even een biertje drinken.

Er liggen een stuk of zes boten droog.

Aan het begin van de avond komt het water weer terug.

De volgende dag komt het water gelukkig nog een keer terug en kunnen wij weer verder. We gaan onder Ameland door naar het westen. Hier zie je de westelijkste punt van Ameland.

En hier zijn we in de Blauwe balg net zuid van de zeehonden plaat. De foto is een beetje onscherp, maar er liggen er hier een stuk of dertig te zonnen.

We gaan onder Terschelling door en passeren hier West Terschelling.

We gaan direct voorbij de haveningang het Groene Strand op, en zetten de boot zo’n 3 uur voor laag aan de grond. Paula loopt het anker een stukje vooruit.

We zitten net weer in de kuip als we ” ’t Onvolmaakte Schip” (ja zo heet ie) van Jos langs zien komen.

Zo snel het water zo ver gezakt is dat we kunnen zien dat we niet op krabben stappen, lopen we naar Jos z’n boot toe.

Die ligt inmiddels ook al vast. Ze hadden eigenlijk de jachthaven in willen gaan, maar die was vol.

Koert is toevallig een paar dagen met Jos mee en Jos nodigt ons gelijk voor borrel, hapjes en eten uit.

En Jos is een goede kok!

Na het eten komt het water al weer snel op en wordt het tijd naar de boot terug te lopen.

En voor je het weet drijft de boot al weer. En dat is hier op het Groene strand wel een dingetje. Je kunt hier heerlijk vlak bij het dorp liggen, maar alleen als er geen veerboten meer komen. Die veerboten (vooral de snelboot Tiger) maken een enorme golf die, als je nog niet helemaal droog ligt, je boot optilt en weer op de grond kwakt. Check dus goed de dienstregeling voor je hier gaat droogvallen!

De volgende morgen kwart over zeven. Het water begint weer terug te komen.

Om kwart over 8 staan we weer helemaal in het water maar drijven nog niet.

En dan rond 9 uur trek ik het anker in terwijl Paula overboord is gegaan om de boot naar dieper water te duwen. De Tiger komt eraan en we zijn net los en kunnen met de motor richting dieper water varen als de golf langskomt. Helaas hebben we op het moment van de grootste golf geen foto gemaakt omdat we er tegenin aan het sturen waren maar je ziet hier nog de nagolven het strand oprollen.

We willen nog het eiland op (daar was vanwege de gezellige avond met Jos en Koert niets meer van gekomen) en leggen de boot tegenover de haven in zo’n 4 meter voor anker.

We gaan met de bijboot het strand op en parkeren hem in het gras en wandelen de bossen in.

Mooie heidebloemetjes.

En mooie paadjes. Het is vandaag zo rond de dertig graden dus in de bossen heerlijk wandelweer.

Ja, de jachthaven ligt inderdaad vol!

De charterhaven ook.

Op het dorpspleintje bij de vuurtoren Brandaris.

En hier op het hoogste duin bij het dorp. Een blik naar het zuiden. Links van dat bosje masten zie je de Madness voor anker liggen.

Een blik naar het oosten met de volle jachthaven op de achtergrond.

En een blik op het westen, de nieuwe duintjes bij Spathoek en Vlieland links op de achtergrond.

In het dorp is het druk. Erbuiten helemaal niet.

Na een flinke wandeling, patat en een ijsje hijsen we het anker op en gaan naar Vlieland.

Hier de haven van Vlieland. Helemaal rechts in beeld tussen de palen zie je een één richting verkeer bord met “de haven is vol” erboven. Wij willen de haven toch niet in, maar het is natuurlijk wel lastig voor mensen die een leuk tochtje naar Vlieland hebben gepland en er niet meer bij kunnen.

Wij gaan tegenover de vuurtoren voor anker.

De bijboot parkeren we op een dammetje.

En we lopen naar het eiland.

Vlieland heeft een heel mooie dorpskern. Eigenlijk is Vlieland het mooiste eiland van het hele rijtje.

We lopen even naar de haven en inderdaad is die barstensvol.

De volgende morgen gaan we zuid van het eiland over het militaire oefenterrein naar Texel. We roepen wel even op voor de zekerheid, maar de schietoefeningen met straaljagers hebben een aantal uren pauze. Er is geen betonde geul, maar we volgen wat op de kaart het diepste lijkt en het is diep genoeg voor ons.

En daar is de vuurtoren van Texel.

Wij zeilen nog een stukje naar het zuiden en proberen even of we voor De Cocksdorp kunnen droogvallen, maar daar zien we Japanse Oesters op de bodem. Daar wil je niet op liggen dus weer een klein stukje naar het noorden waar een strandje met permanent moorings is. Daar ankeren we net zuid van.

We parkeren het bijbootje op het strand en gaan een eind lopen.

Eerst maar eens naar die vuurtoren. Het ziet er allemaal prachtig uit met de huisjes eromheen.

Daarna gaan we in De Cocksdorp een ijsje eten en een paar boodschappen halen. Dit is ‘het haventje van Sil’ bij De Cocksdorp. Dat valt droog in blubber.

Als we terugkomen ligt de Madness inmiddels al bijna droog. We lopen ernaar toe met het bootje achter ons aan.

En een uurtje later liggen we helemaal droog. Super schoon, hard zand. Een prachtige plek.

We hebben in de avond de boot iets dieper gelegd zodat we in de nacht niet droogvallen en in de morgen op tijd wegkunnen.

We gaan met bijna geen wind richting Den Oever. We zijn lui en rollen alleen de code-0 uit.

Heerlijk warm weer en net genoeg wind om een knoopje of zes te kunnen lopen.

Bora heeft in Makkum even wat boodschappen gedaan en komt ook richting Den Oever. We zouden samen ergens bij Den Oever voor anker gaan, maar onderweg besluiten we samen naar de vluchthaven bij Andijk te gaan.

De volgende morgen is het grauw weer. Wel redelijk warm en een goede wind. We gaan naar het Ketelmeer.

Onderweg komen we Ecco tegen, kennissen van voor ons vertrekkersbestaan. We varen er even omheen maar kunnen niet herkennen of het Rob en Jeanette zijn. Thuis maar eens in de CTC ledenlijst kijken.

We moeten een halfuurtje wachten en kunnen dan door de Ketelbrug het Ketelmeer op.

Bora haalt dezelfde brugopening en samen zeilen we naar het IJsseloog.

Daar is een hele mooi ankerplek. Ik moet daar maar even een paar fotootjes van maken vanuit de bijboot.

Proost!

De volgende morgen gaan we weer naar het noorden. Helaas komt de wind uit het noorden, dat wordt dus opkruisen.

Het is een stuk kouder dan de afgelopen dagen. Wel genoeg wind om op te kunnen kruisen naar Kornwerderzand.

Af en toe heel dreigende luchten en af en toe geen zicht door motregen.

Maar na een aantal slagen zijn we toch bij Kornwerderzand. Bora is bij Lemmer afgeslagen en gaat weer naar huis.

De volgende morgen weer prachtig weer. Warm, eerst helemaal geen wind en later een beetje.

We gaan voor de grote drukte richting de sluis.

Buiten in de Boontjes moeten we kruisen richting Harlingen. We hebben wel de stroom mee.

En dan langs de Pollendam tot aan onze bestemming, “de Spathoek” op Terschelling, hebben we de stroom en wind tegen, maar wel genoeg wind om mooie snelheden te halen.

We gaan voor anker in diep genoeg water om niet droog te vallen.

De volgende morgen liggen we bij laag water net mooi vrij van het strand.

We gaan even wandelen. Voor de zekerheid knopen we de bijboot toch maar even vast.

Mooie nieuwe duintjes. Eigenlijk eilandjes, want bij hoog water loopt de voorgrond wel onder, getuige de ribbeltjes in het zand.

En daar op de achtergrond Vlieland.

Tja, z’n ligrichting is naar de zee, maar hij was te laat. Over een uurtje of wat is ie helemaal verdroogd tot niets.

Een enorme kanogroep gaat met de laatste ebstroom naar buiten en zal na de kentering weer gemakkelijk terug komen.

Op laag water gaan wij richting Ameland. Dat is te vroeg, we lopen op het wantij onder Terschelling vast en moeten een uurtje wachten tot we er over kunnen.

Weer door de Blauwe Balg. Iets dichter bij de zeehondjes dan op de heenweg.

We gaan net oost van de jachthaven voor de dijk voor anker. Het is inmiddels een beetje grauw en koud geworden.

We zetten de kuiptent erop. Dan wordt buiten ineens binnen.

De ochtend van de 20^e is het weer prachtig weer. We gaan een stuk wandelen op Ameland. We moeten even wachten tot de boot droog staat en lopen dan naar de dijk.

Bij de jachthaven kunnen we de voeten spoelen en de schoenen aantrekken.

Het is druk in het dorp. Er zijn allerlei marktkramen met zinloze zooi en zo, maar het trekt wel mensen.

We wandelen naar het noordstrand. Stuk rustiger hier.

Hele mooie branding.

En een stuk westelijker het “activiteiten strand” met “extreme sporten” (volgens het bord) zoals kiten, vliegeren, strandzeilen, branding surfen en zo.

Na een patatje en een ijsje in het dorp weer terug op de boot. 17.05 uur:

17.09 uur:

17.15 uur. En nog een uurtje later drijven we weer.

En de zon gaat prachtig onder!

De volgende morgen het laatste stukje terug naar het Lauwersmeer. Er is een lekkere NO windkracht 4 met vlagen tot 5. Geeft ons hele respectabele snelheden.

We vertrekken zo’n twee uur na de eerste en halen iedereen in om met een voorsprong van bijna een uur door de sluis te gaan.

Zo, weer thuis. Wat we erg gemist hebben onderweg is een klein tafeltje in de kuip om je biertje en borrelhapjes op te zetten. Die gaan we dus gelijk maken. Ik zaag, Paula schuurt.

Daarna zet ik het in de epoxy.

Eerst de rondjes er even in om de glasmat op de onderkant er strak op te krijgen en dan omdraaien en rondjes eruit. Hier kunnen dan straks blikjes of glazen in staan zonder makkelijk van het tafeltje te schuiven.

Wat we ook gemist hebben is een midden kikker. We hebben twee van die opklapbare exemplaren besteld en die gaan we monteren. We boren de gaten eerst 18mm en vullen die met epoxy met aerosil. Als dat hard is boren we de gaten voor de bevestigingsbouten hierdoorheen zodat de core nooit kan inwateren.

En dan de kikkers erop en aan de binnenkant de moeren aandraaien met een plaatje polycarbonaat ertussen.

Zo, een hartstikke handige opklapkikker.

Even een rondje tuin. Vorig jaar was alles nog erg kaal, maar dit jaar begint het allemaal mooi te groeien. Die lelijke schutting begint al aardig te verdwijnen.

Bloemetjes en plantjes rond het achterterras.

Vijgenboompje naast het huis.

Zondag de 24^e is er in Winsum een oldtimershow. En daar staan dan van die prachtige oude auto’s. Hier een paar Amerikanen.

Duits, ???, Nederlands en Engels.

Mooie oude tractoren. Ja, dat zijn natuurlijk ook oldtimers.

En een prachtig VW T1 busje.

“Grunnings” voor ziekenwagen!

En dan gaan we even weer zeilen want er komen een paar mooie dagen aan. We gaan naar Ameland en Fria (mijn moeder) gaat mee.

We passeren Esonstad (vakantiedorp van Landal aan het Lauwersmeer). Eigenlijk best mooi vanuit deze hoek.

We moeten een kwartiertje wachten bij de sluis en kunnen dan mee naar buiten.

Nadat iedereen was ingevaren (wij als laatste) komt er nog een schouwtje om de hoek. Die had best nog voor ons gekund, maar is nu helaas te laat.

Aan de buitenkant gaan we “linksaf” naar het westen. We hebben een zeer licht windje schuin van achteren.

Wat van die mooie oude charter schepen in tegengestelde richting op het Wierumerwad.

Er wordt voor de nacht en ochtend een zuidelijke wind tot zo’n 20 knopen verwacht en dan lig je op de rede nogal aan lager wal, dus dan maar de haven in. Maar je betaald hier per vierkante meter en daar hebben we nogal veel van. Daar gaan we wat aan doen.

Zo, één kant ingeklapt. Het ziet er niet uit maar scheelt toch weer zo’n € 20 havengeld.

Even een wandeling door het dorp.

Dan naar het noord strand en daar naar het westen.

En dan weer door de duinen naar het zuiden en door het bos weer terug naar de boot. Een kleine 10 kilometer.

De volgende dag huren we fietsen. Van die bejaardenfietsen met een batterijtje. En dat rijdt toch makkelijk!

Jaren geleden hebben we onze vouwfietsen deze route eens voor het grootste deel moeten duwen omdat fietsen geen doen was. Zo’n batterijfiets geeft er niets om en ploegt gewoon door!

Mooie prielen hier in het oosten. Ze hebben er betonnen bruggetjes overheen gelegd waardoor ze voor onze fietstocht geen probleem zijn.

En dan zijn we op het oostelijke hoge uitkijkduin.

Als we zijn uitgekeken gaan we tegen de wind in naar het westen. We doen even koffie met een appelpunt in Buren en dan met 25 kilometer per uur tegen een stevige wind in naar de vuurtoren helemaal west op het eiland. Een makkie met zo’n batterijfiets.

Daar wandelen we door het bos en komen een speeltuin tegen. Fria is vandaag precies vierentachtig en een half jaar dus misschien een tikkeltje oud voor de speeltuin maar het blijft leuk natuurlijk.

En tja, wat deed je vroeg ook al weer met zo rekstok?

Na de speeltuin gaan we verder richting het west strand.

We lopen dan een stukje naar het noorden tot we een strandtent tegen komen. Dan is het tijd voor bier en bitterballen.

Na de bitterballen zoeken we de fietsen weer op en gaan weer richting het oosten. In Ballum kiezen we in het Nobel proeflokaal (en winkeltje) een paar goede flessen uit.

En dan is het zomaar 28 augustus en wordt ik al weer een jaartje ouder. Koffie met gebak!

Als het gebak op is zeilen we weer terug naar onze thuishaven. We hebben weer een licht windje schuin van achteren en het zeilt heerlijk.

Thuis ga ik weer verder met het tafeltje.

De steun die straks tegen de stuurpaal moet leunen plakken we er met een beetje fillet aan.

Als dat stevig genoeg is om te glassen leg ik een holle fillet van epoxy met aerosil in de hoek en dan een glasbandje er overheen.

Daarna in de oven om bij zo’n 70 graden snel uit te harden.

En is het tijd om mijn verjaardag in bescheiden kring toch even te vieren. Proost!

De 30^e doet Paula even een kleine reparatie aan de buiskap van de Bora.

Die was doorgesleten op één van de naden.

En laat in de middag gaan we nog even ons tafeltje afmaken. We monteren twee kleine beugeltjes op de stuurkolom.

En twee hoekjes op het tafeltje (op precies de juiste afstand….).

En dan hebben we een tafeltje in de kuip. Nog even verven of zo en het project “kuiptafeltje” is klaar.

De 31^e gaan we naar Frits en Marleen in Ter Apel. Na een heerlijke lunch gaan we een stukje wandelen in het bos rond een klooster. Maar eerst het klooster maar even bekijken.

Een zeer bijzondere paddenstoel.

We bekijken het klooster ook van binnen. Het is prachtig gerestaureerd.

De zolders met rechts van het hekje de bovenkant van die gewelfde gang op de foto hierboven.

Na de wandeling even bijkomen bij Hotel Boschhuis. Proost!

En dan is de maand al weer om. De tijd vliegt! Ben ik verdorie al weer 61! Het was wel een erg leuke maand trouwens. Hopen dat het weer volgende maand nog steeds zo zomers is, dan kunnen we nog wat tochtjes met de Madness doen. Dat is toch wel erg leuk. We zullen eind september de volgende blog plaatsen.