November 2020

Marina di Ragusa (Sicilië)

November, de eerste volle maand in de winterhaven. Normaal gesproken zouden we nu een auto hebben en veel van het eiland gaan zien, lange wandelingen doen en gasten uit Nederland ontvangen, maar daar komt wegens corona gedoe helemaal niets van terecht. Een auto hebben we nog niet gehuurd omdat onduidelijk is of er een lockdown aankomt. Ten eerste heb je dan weinig aan je auto en ten tweede is onduidelijk of we hem dan weer terug zouden kunnen brengen naar Catania. Zo niet dan zou de huurverlenging wel eens exorbitant duur kunnen worden. Dus geen auto. Tot de 5e is alles verder nog redelijk normaal. Mensen lopen wel met van die domme lapjes onder hun neus (bijna nooit erover) of onder hun kin of om hun elleboog en moet de Happy Hour bar om 18.00 sluiten, maar de sfeer is verder wel goed. Vanaf de 5e gaat Sicilië naar code oranje. Dan is het afgelopen met de Happy Hours en zijn restaurants alleen nog open voor afhalen. De wekelijkse wandeling rond Ragusa City (25 km verderop en 600 meter hoger) kan niet meer doorgaan omdat het openbaar vervoer alleen nog met een “goede” reden mag worden gebruikt. We mogen ons alleen nog in de gemeente Ragusa bewegen en dat is een relatief smalle strook vanaf Marina di Ragusa naar het noorden tot even voorbij Ragusa City. Die kant op gaan eigenlijk alleen vrij grote wegen waar je niet wil fietsen of wandelen dus zijn wij veroordeeld tot de kuststrook. Zo’n 3 kilometer naar het westen en 5 kilometer naar het oosten. We wandelen dus vrij veel langs het strand en vullen de rest van de tijd met lezen, internetten, socializen met andere cruisers en klusjes. Aan het eind van deze winter zal de boot wel weer als nieuw zijn denk ik.

Dit is dan zo’n klusje dat je anders niet zou doen. De uitlaatjes van de webasto’s zijn wat roestig dus die halen we er maar eens uit en gaan die polijsten. Wel een heel mooi resultaat!

We halen het grootzeil eraf en laten dat ophalen door de zeilmaker (het is niet te tillen). Daarna gaan we bespreken wat er moet gebeuren. Twee jaar geleden hebben ze het voor -en achterlijk vervangen, maar enkele stukjes overgeslagen. Dat gaan ze nu doen. En daarnaast wat slijtplekken op de zeillat pockets versterken.

Wij halen inmiddels alle karren van de rail en draaien de volgorde om. De bovenste heeft de afgelopen 10 jaar nogal wat kilometers gemaakt en de onderste nauwelijks.

Er zijn een paar mastrail schroeven (te) vast gaan zitten. Ik krijg ze met WD40 en geduld allemaal los op één na. Die boor ik uit en vervang hem door een nieuwe. We monteren alles weer met veel vaseline.

De nieuwe verf op de zwaarden is inmiddels ook helemaal uitgehard dus die kunnen er weer in, met hulp van de buren. Henk voor het zware werk en Houkje, Mats en Eva voor de foto’s.

Tussendoor doen we wekelijks een boule wedstrijd. Omdat de bars wegens corona gedoe dicht zijn nemen we een biertje mee naar het strand en staan wijd uit elkaar. We mogen geen groep vormen, maar daar zegt niemand wat van. Alleen als de laatste bal gegooid is wil iedereen natuurlijk wel zien hoeveel punten er gescoord zijn en buigen we ons met z’n allen over het rode balletje.

Wandeling naar het oosten. Een paar mooi opgemaakte boomstronken.

Na een tijdje is het brede strand op en lopen we over een heel smal strandje met kliffen.

En dan is ineens ook het laatste randje strand op.

Een eindje verderop is er weer (kiezel) strand. We komen in de buurt van de delta van een kleine rivier. Dat is ruim op tijd te zien aan de enorme hoeveelheid bomen en takken die hier op het strand aanspoelen.

Dan komen we bij de rivierdelta. We steken even over, over een takkenbrug. De andere kant is een andere gemeente dus mogen we daar niet verder. We doen nog een kilometertje en beginnen dan weer aan de terugweg.

Wat nog wel mag is zeilen (dat denk ik tenminste).

Wat dan weer niet mag (van de Marina) is de haven uit kruisen. We diepen het reserve buitenboordje op en hangen die aan de Happy Cat zodat ik op de motor de haven uit kan en dan buiten de zeilen kan hijsen.

Omdat het na zonsondergang naar een graad of 18 zakt hebben de kuiptent er weer op. ’s Morgens is het daar dan wel heel erg warm. 24 graden in de kajuit en bijna 37 in de tent. Dus gelijk de zijkanten weer oprollen en de achterkant omhoog klappen!

Weer een klusje. De strippen waar de genua rail op zit gemonteerd hebben we afgedekt met een kap waar vijf led lichtjes inzitten. We worden een dagje ouder en hebben dus iets meer licht nodig en we hebben nog 10 reserve lampjes dus voegen we per kant 4 lampjes toe.

Er kwam weinig koelwater uit het motortje van de Happy Cat. De impeller vervangen hielp niet echt dus dan de thermostaat maar eens opzoeken. Eén boutje wou na veel heen en weren wel los, de andere niet. Die breekt af, maar het thermostaathuis wil er dan wel af. Er steekt ruim één centimeter boutje uit. Dus WD40 erop. Heet maken met de brander en na een half uurtje heen en weren komt hij er uit! De thermostaat was helemaal dicht gekalkt, maar na een zuurbehandeling en testen in heet water blijkt die weer helemaal goed.

Paula gaat even de mast van de Wahoo in om wat lijnen los te maken en inspectie te doen. Goede kans om even een luchtfotootje te maken.

Zo, onze wekelijkse (Nederlandse Wahoo, Paika, Safari) spelletjes avond! Dit is een heel moeilijk spelletje waar we eerst de regels eens goed door moeten lezen (exploding Kittens).

De 16e doen we een wandeling door de (bijna) droge rivierbedding van de rivier die de westelijke begrenzing vormt van de gemeente Ragusa.

Het is hier en daar een behoorlijke jungle.

Het kost wat moeite, maar we vinden aldoor wel weer een doorgaand paadje.

Lunch.

En dan zoeken we vlak bij de weg naar Santa Croce een uitweg uit de rivier. Let goed op alle (zwerf) vuilnis. Sinds midden 2019 moet worden betaald voor de vuilnis. Het was al één grote vuilnisbelt hier op Sicilië, maar nu is het zo mogelijk nog erger.

Kijk, ze kunnen het wel, schoonhouden en onderhouden. Maar ja, dit is een begraafplaats, daar gelden kennelijk andere normen.

17 november, regen!

De vuilnissituatie in de haven verschilt niet veel van die in de natuurgebieden! In het weekend komen auto’s vol met vuilnis het terrein op en dumpen het hier.

19 november. Het ziet er wat dreigend uit, maar het blijft droog.

We spelen zoals elke donderdag weer een partijtje boule.

En we worden er steeds beter in!

Op de terugweg om 16.45 kleurt de lucht rood. Een kwartier later is het donker.

Weer een nieuwe ervaring. We doen mee aan de CTC vergadering via Teams. Door het corona gedoe is er geen fysieke vergadering, maar wel online. Voordeel is dat wij er dan ook aan mee kunnen doen.

22 november. Weer spelletjes avond.

De 23e doen we weer een wandeling met de “walking group” bestaande uit Mats en Eva, Henk en Houkje en wij tweeën. We gaan naar het natuurgebied op de oostelijke gemeentegrens. Hier is heel plaatselijk een bliksem inslag geweest.

Dit ding kwam knetterend langs vliegen en landde toen op dit blad. Het zal wel een soort sprinkhaan zijn.

We kwamen deze extreem met dorens uitgeruste boom tegen.

Hij heeft mooie bloemen en vruchten die wat op avocado’s lijken.

Een open vrucht lijkt gevuld met een dot katoen of zo. Nadere studie op internet levert op dat het een kapok boom moet zijn.

De grond lijkt hier best bruikbaar. Dit zijn net ingezaaide wortels.

De bougainville bloeit nog prachtig overal.

Dan lezen we de 28e zeer bemoedigend nieuws. Sicilië gaat de 29e weer naar code geel! Dat betekend dat we weer over het hele eiland mogen reizen en de restaurants e.d. weer tot 18.00 uur open mogen. Dus als de weerlicht een auto geboekt en de 30e opgehaald uit Catania.

We gaan ook gelijk op pad. Op naar Scicli. Mooie wandeling naar het de kerk op de top en een rondje door het (barok) stadje. Er zijn wel een stuk of 10 enorme kerken en de meeste gebouwen zijn prachtig voorzien van beelden en ornamenten.

En dan is de maand weer om. We zijn heel erg blij dat we weer een auto hebben en onze horizon weer kunnen verbreden. Ook zullen er weer happy hours zijn. Het gaat de goede kant op. Hopen dat dat zo blijft!

Eind december zullen we de volgende blog plaatsen.

12 Comments on “November 2020

  1. Verbaast over de vuilnistiestanden. In dat opzicht is het nog een 3ewereldland. Prettig wel dat code geel wat ruimte geeft. Hier dreigt de kerstdrukte uit de hand te lopen. Bij Miramar weinig activiteit, amper iets te melden, laatst met z’n vijven in de Parrel. Bij jullie in ieder geval een aangenaam temperatuurtje. Hier stormachtig, nat en koud. Af en toe een zonnetje.
    Groet aan allen, Fred

    • Ja, dit land kan europa niet altijd bijbenen helaas. En…het weer bij jullie lokt niet echt om te gaan zwemmen en duiken. Ook hier wel weer wat aanscherping van de regels rond de kerst.

  2. Hoe kan het nou toch dat Kreta met nauwelijks Covid gevallen oranje is en jullie alweer geel met relatief veel gevallen nog.
    En NL maar lekker makkelijk doen. Hier op Kreta mag niks…….zonder toestemming. Je mag de gemeente niet uit. Ine lag in het ziekenhuis in Heraklion en ik ben, met keurig ingevuld formulier, nu 20 keer heen en weer gereden. Geen hond op de weg, een paar vrachtwagens, en geen controle. Alle winkels dicht behalve voedesel winkels. Sicilie is veel erger en daar mag ongeveer alles weer???
    Maar: Leuke blog weer en leuke foto’s. Kunnen jullie niet even langs komen voor een paar klussen? Nee, vanwege code oranje dus niet.
    See you later en we vinden de blog heel leuk.

    • Lastig dat je niks kunt. Het verschil is dat Griekenland alles landelijk regelt en Italie regionaal. Hopelijk brengt vaccinatie gauw verbetering. Ik las dat t bij jullie alweeeer verlengt is. Niet leuk dus. Sterkte en wie weet zien we elkaar volgend jaar weer ergens. Zou leuk zijn. Heel veel beterschap voor Ine!

  3. Hi Paula en Wouter,
    Zo leuk om jullie reisverhalen te lezen! Geweldig, en hele mooie foto’s! Ook leuk om Mats en Eva te zien. Wij hebben jullie ontmoet in Almerimar October 2019, op de vrijdag avond social event. Onze boot (een Hallberg Rassy) lag vlak bij jullie boot. Jullie verhaal is heel inspirerend, geweldig dat jullie je boot zelf hebben gebouwd! Wij wonen in Ithaca NY, US, (hebben hier ook een zeilboot gelukkig) maar konden niet naar Spanje till dit jaar October, toen zijn we 2 weken in Almerimar geweest. Het was erg stil en surreal allemaal, maar we hebben nog wel lekker kunnen zeilen. We hopen in Maart weer naar Spanje te kunnen vliegen en te zeilen. Leuk als we jullie nog weer tegen zouden komen in de Mediterranean! En ondertussen lezen we jullie blok! Geniet van Sicily, de zon! Wij genieten hier van de sneeuw 🙂
    Maaike en Jurriaan

    • Leuk van jullie te horen! Fijn dat jullie toch nog even naar Spanje konden. Volgend jaar langer hopelijk. Geniet van de winter en tot ziens, al weten we nog niet waar en wanneer!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*